PDH Plesiochronus Digital Hierarchy
Zasady operacji plezjochronicznej.
Praktyczna realizacja przedstawionej wcześniej prostej zasady
zwielokrotniania jest dość skomplikowana. Zwielokrotniane są
kanały 2 Mbit/s generowane przez różne urządzenia, których
podstawy czasowe mogą różnić się nieznacznie między sobą.
A zatem, aby zapewnić stałą przepływność sygnału, przeplot
bitowy musi być uzupełniany przez dodanie pustych bitów,
zwanych bitami dopełnienia. Bity te usuwane są z sygnału
zbiorczego podczas procesu demultipleksacji. Proces ten nosi
nazwę operacji plezjochronicznej (słowo pochodzenia
greckiego oznacza "prawie synchroniczny") a jego
zasadę przedstawiono na rysunku 2.4.
Ten sam problem pojawia się na każdym poziomie zwielokrotnienia
i za każdym razem wprowadzać należy bity dopełnienia.
Zastosowanie operacji plezjochronicznej w całej hierarchii
systemów prowadzi do określenia jej mianem
"plezjochronicznej hierarchii cyfrowej" PDH (Plesiochronus Digital Hierarchy).
|
Rys. 2.4. Zwielokrotnienie plezjochroniczne
Ograniczenia plezjochronicznej hierarchii cyfrowej
Zmniejszanie się kosztów układów scalonych oraz postęp w
dziedzinie transmisji światłowodowej doprowadziły do sytuacji,
w której plezjochroniczne systemy teletransmisyjne zapewniają
operatorom sieci efektywne środki przenoszenia wielkiej liczby
rozmów telefonicznych.
W pewnym sensie systemy PDH same powodują swój upadek.
Dostępność taniego telefonicznego pasma powoduje
rozprzestrzenianie się nowych, nie akustycznych usług
telefonicznych przeznaczonych głównie dla biznesu. Często
usługi te umożliwiają przedsiębiorstwom zwiększenie
konkurencyjności własnej oferty, co z kolei powoduje wzrost
zapotrzebowania na polepszenie jakości transmisji, zwiększenie
dostępności usług i elastyczności sieci połączeń. Systemom
PDH, projektowanym z myślą o obsłudze podstawowej abonentów,
trudno sprostać nowym wymaganiom, a zatem czołowi operatorzy
rozpoczęli poszukiwania sposobów unowocześnienia swych sieci.
Problem elastyczności sieci plezjochronicznej można
zilustrować następującym przykładem. Przedsiębiorstwo
dzierżawi od operatora sieci linię 2 Mbit/s. Wydzielenie
kanału 2 Mbit/s z sygnału o większej przepływności wydaje
się operacją prostą. Niestety w praktyce jest nieco inaczej.
Wprowadzanie bitów dopełnienia na każdym poziomie
zwielokrotnienia oznacza, że nie jest możliwe dokładne
umiejscowienie ramki 2 Mbit/s w kanale np. o przepływności 140
Mbit/s. Aby uzyskać dostęp do pojedynczej linii 2 Mbit/s
należy całkowicie zdemultipleksować kanał 140 Mbit/s (64
kanały 2 Mbit/s poprzez pośrednie poziomy 34 i 8 Mbit/s). Po
zidentyfikowaniu i wyodrębnieniu żądanej linii 2 Mbit/s
należy pozostałe kanały powtórnie zwielokrotnić do
przepływności 140 Mbit/s. Proces ten przedstawiono na rysunku
2.5.
![multipleksacja PDH](images/branch.gif)
Rys. 2.5. Odgałęzianie sygnałów w hierarchii plezjochronicznej
Następnym problemem związanym z ogromną
liczbą urządzeń zwielokratniających w sieci jest sterowanie.
Wędrując przez sieć, połączenie wychodzące z dzierżawionej
linii 2 Mbit/s może przebyć różne drogi. Jedynym sposobem
kontroli poprawności drogi jest szczegółowa rejestracja
połączeń między urządzeniami. Jednakże, wraz ze wzrostem
liczby połączeń między urządzeniami w sieci zwiększa się
problem uaktualnienia zapisów oraz prawdopodobieństwo pomyłek.
Pomyłki te mogą nie tylko uniemożliwić zestawienie
połączenia ale także przerwać połączenie ruchu trwającego.
Kolejnym ograniczeniem PDH jest brak możliwości nadzoru
jakości transmisji. Użytkownicy stawiają wobec administracji
żądania zwiększenia dostępności i poprawy odporności na
błędy. Ponadto format ramki PDH nie przewiduje dość miejsca
na informacje systemu zarządzania sieci.
Jak wynika z powyższego dwa główne ograniczenia PDH to
niemożność identyfikacji pojedynczego kanału w systemie o
dużej przepływności oraz struktura ramki z niedostateczną
przestrzenią rezerwowaną dla celów zarządzania siecią.
Ograniczenia te nie są krytyczne w przypadku sieci zdominowanych
przez podstawowe usługi telefoniczne, ale stanowią problem w
momencie powstania zapotrzebowania na nowe usługi. Jak poważna
jest to sytuacja świadczy fakt, że współczynnik zwiększania
się usług POTS jest względnie mały (mniej niż 5% w
większości krajów), a zapotrzebowanie na niektóre nowe
usługi zwiększa się corocznie o 50%. Przedsiębiorstwa
stanowią znaczną część rynku abonenckiego, dlatego wielu
operatorów sieciowych czerpie niemałe zyski z usług dla
biznesu, a zatem pokonanie ograniczeń PDH jest dla nich sprawą
wielkiej wagi.
Jeden z najpopularniejszych polskich systemów PDH TM-60.
![](foto/TM-60-800.jpg)
Urządzenie pozwalało na przesyłanie 16-tu kanałów 2Mbit/s G-703 parą światłowodów.